 |
|
|
|
|
Het Gardameer |
|
|
|
 Het Gardameer, of Benaco meer, zoals de oude naam luidt, is het grootste meer van Italië. Het ligt op 65 m hoogte (boven de Middellandse Zee), heeft een oppervlakte van 368 km², de lengte is 51,6 km en de grootste breedte is 17,5 km. Een tocht om het meer brengt ruim 150 km op de teller. Drie regio's grenzen aan het meer: Trento - Zuid Tirol, Venetië en Lombardije met de provincies Trento, Verona en Brescia.
Aan de oostoever, de Verona kant, ligt de bergketen van de Monte Baldo (met de Valdritta 2.218 m) die in noordelijke richting, in Trentino, verder gaat in de bergen Altissimo di Nago en Stivo (2.059 m). In Riva vinden we naast de karakteristieke "Tand" de Dente del Brione, de Rocchetta (1.521 m). Deze sluiten vervolgens aan bij de bergen Palàer (1.079 m), Guil (1.322 m) en Carone (1.621 m). En verderop nog de Tremalzo (1.974 m) en de Giudicarie met de Caplone(1.976 m). Ten zuiden van de Bestone, die de Golf van Limone begrenst, liggen de bergen Cas, Denervo (1.459 m), Castello di Gaino, en de Pizzocolo (1.582 m). Ten zuiden van Maderno eindigen de bergen, wordt het uitzicht steeds weidser en ontrolt zich het lieflijke landschap in het gebied van de morenenheuvels van de Valtenesi en de omgeving van Desenzano en Sirmione.
De belangrijkste watertoevoer van het Gardameer komt door de rivier de Sarca. Ook de Brasa, de San Michele (of de Tignala), de Toscolano en de Arìl (die bekend staat als de kortste rivier van de wereld) stromen in het Gardameer. De enige rivier die uit het Gardameer gaat is de Mincio bij Peschiera die naar de Po stroomt.
Het grootste eiland in het Gardameer is het eiland Garda (vroeger ook wel "dei Frati", "Lechi"of "Borghese"genoemd). Het is 1.100 m lang en 60 m breed. Nog een paar kleinere eilanden zijn San Biagio (of "dei Conigli"- Konijntjeseiland) dat tegenover Manerba ligt en Trimelone dat we op de hoogte van Brenzone vinden. |
|
|
 |
|
|
 |
|
|
 De bodemgesteldheid
De vorm waarin we nu het Gardameer kennen is in het Quartair ontstaan door bewegingen van gletschers die meerdere malen in een reeds bestaand dal (op natuurlijke wijze ontstaan of een oud rivierbed) zijn gedrongen en zo het meer en zijn steile wanden gevormd hebben. Afgezien van het basaltgesteente dat we aantreffen bij de Val di Sogno en de Monte Baldo zijn de bergen rondom het Gardameer opgebouwd uit kalkafzettingen die in de Tweede IJstijd of het Tertiair zijn gevormd. Vondsten van verscheidene fossielen, bijv. Megalodon gumbelii, Vortenia solitaria en diverse Amonieten, geven ons inzicht in de fauna van die tijden.
In morfologisch opzicht is het meer verdeeld in twee bekkens: het noordelijke gedeelte is smal, ligt ingeklemd tussen steile bergen en is heel diep: 346 m. Het zuidoostelijke deel, het bekken van Peschiera, is veel minder diep. Het diepst is dat ter hoogte van Bardolino: 78 m.
Klimaat
Het heerlijke, gematigde klimaat rondom het Gardameer is geliefd om zijn droge warmte. Dit onderscheidt het van de rest van de Voor-Alpen waar de luchtvochtigheid hoger is en het ook kouder is. Onderzoekingen door het observatorium "Pio Bettoni"in Salò over de jaren 1952 - 1976 leverden de volgende cijfers op:
- gemiddelde jaartemperatuur: 13,3º C, gemiddelde wintertemperatuur 4,1º C, in het voorjaar 12,8º C, in de zomer 22,6º C en in de herfst 13,6º C.
- 10 - 12 dagen met vorst
- gemiddelde luchtvochtigheid per jaar 71%
- 2.050 uren met zon per jaar
- 1.180 mm neerslag per jaar, vooral in voorjaar en herfst; sneeuw en dichte mist komen langs de oever slechts zelden voor.
Deze buitengewoon gunstige omstandigheden zijn te danken aan de invloed van het water, dat in de zomer aan de oppervlakte een temperatuur van 25º C kan bereiken, en daarentegen op een diepte van 50 m 13º C en op een diepte van 100 m maar 8,5 º aanwijst. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 Flora en Fauna
Tussen de soms onder water liggende oever en de hoogste toppen van de bergen om het meer kan de flora van het Gardameer bogen op het voorkomen van 2.800 - 3.000 verschillende planten. Dit betekent dat ongeveer 50% van alle in Italië groeiende planten hier zijn vertegenwoordigd! Voor het grootste deel zijn het "bedekt zadigen" de Angiospermen (2.300 - 2.400), gevolgd door mossen (200), varens (70 - 80) en tenslotte de "naaktzadigen"de Gymnospermen (20 - 30) Ook algen, paddestoelen en zwammen en korstmossen komen in groten getale voor.
Bij de hoger ontwikkelde planten, de Spermatophyten, zijn het vooral planten die de voorkeur geven aan een mild klimaat, de Mesothermophyten, die we rondom het Gardameer vinden (eiken, steeneiken en essen). Zij zorgen mede voor de Mediterrane sfeer die zo kenmerkend is voor het Gardameer.
Iets hoger groeien zwarte beuken, de donzige eik, kastanjes en beuken. Talrijk zijn ook de planten die hier hun meest noordelijke grens hebben gevonden, zoals bijv. de akeleien Aquilegia einseleana en Aquilegia thalicrifolia, de geranium Geranium argenteum, uit de Muurfamilie de Moeringia glaucovens, de papaver Papaver rhaeticum, de viool Viola dubyana en van de Steenbreekfamilie de Saxifraga arachnoidea en Saxifraga tombeanensis.
Van de exotische planten zijn natuurlijk de planten die waarvan we de vruchten lekker opeten, olijven en kappertjes, aangeplant. Daarbij komen nog de sierplanten: agaven, kamferbomen, palmen en ceders. En tenslotte nog de planten die van economisch belang zijn: moerbeibomen (de bladeren worden door de zijderups gegeten), cipressen en pijnbomen (hout), walnoten, citrusvruchtbomen en laurierbomen. Langs het water groeit veel riet.
In het Gardameer en de rivieren komen veel verschillende vissoorten voor. Wij noemen hier de meerforel, de regenboogforel, de beekforel, de vlagzalm, paling en snoek. Heel bijzonder is een soort sardine, de agoni, die nog stamt uit de tijd dat het Gardameer in open verbinding stond met de Middellandse zee.
Ook bij de landdieren vinden we er enkele die alleen zeer plaatselijk voorkomen. In het gebied Valvestino geldt dat bijv. voor sommige spinnen en insecten en het weekdier Cinguliphera cingulata gobanzi.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
Het weer |
|
22.11.2008
|
| 11 °C |
|
|
|
|
|
